Pałac w Niegolewie, wybudowany w latach 1895-1896, jest związany z rodziną Niegolewskich, która posiadała majątek od 1389 roku aż do 1939 roku. Na przełomie XIX i XX wieku, po pożarze poprzedniego dworu, pułkownik Andrzej Niegolewski zlecił budowę nowej rezydencji. W 1874 roku wzniesiono również pomnik upamiętniający bohaterów spod Somosierry. Pałac przeszedł na własność syna Zygmunta, a następnie, od 1901 roku, należał do Stanisława Niegolewskiego (1872-1948) i jego żony Wandy z Wężyków Niegolewskiej (1877-1970). Małżeństwo to aktywnie angażowało się w działalność społeczną, traktując ją jako służbę dla ojczyzny. Ich gospodarstwo było wzorem do naśladowania i odwiedził je nawet prezydent RP Ignacy Mościcki w 1928 roku. W tamtym czasie majątek obejmował 1004 hektary i miał własną gorzelnię, suszarnię oraz plantację buraków cukrowych.

     Po II wojnie światowej majątek został znacjonalizowany i przeszedł na własność Skarbu Państwa Polskiego. W 2008 roku, podczas obchodów 200-lecia szarży pod Somosierrą, Felicjan Niegolewski, senior rodu, wraz z lokalnymi i państwowymi władzami odsłonił pamiątkową płytę w miejscu zniszczonego przez Niemców pomnika wzniesionego przez syna pułkownika Andrzeja Niegolewskiego.

      Architektura pałacu to piętrowa budowla na planie prostokąta, z głównym wejściem w pseudoryzalicie, poprzedzonym gankiem z tarasem wspartym na dwóch kolumnach. W południowej elewacji znajduje się jednokondygnacyjny aneks z płaskim dachem, który łączy się z dobudowanym w latach 1904-1905 skrzydłem ustawionym prostopadle do głównej bryły pałacu. Wnętrza pałacu zawierają część reprezentacyjną na parterze, a część mieszkalną na piętrze. Pałac mieścił również "salonik napoleoński" z pamiątkami po pułkowniku Andrzeju Niegolewskim.

     Przy pałacu znajduje się park z pierwszej połowy XIX wieku, o powierzchni 5,9 ha. Kiedyś był to teren bogaty pod względem dendrologicznym, z pięknymi stawami, jednak obecnie jest zaniedbany i zdewastowany.